Landstede Basketbal

Calimero uit Zwolle houdt lang stand

Door Herman Nijman - 14 MAART 2005 - GRONINGEN - Een score, een gouden rebound. Meer verschil was er niet tussen MPC Capitals en Landstede Basketbal. De Zwolse Calimero, met een kwart van de begroting van de Groningse kampioenen, verloor de bekerfinale pas in de laatste minuut: 83 - 78.

  Foto: Alex Wienen

Met strakke gezichten keken Scott Ungerer en Greg Stevenson naar de tegenstanders, toen zij de medailles en de beker in ontvangst namen. De tranen bleven binnenboord. Ze voelden zich wel afgescheept, met iets van zilver en een bloemetje. Realiseerden zich dat een unieke kans verloren was gegaan. De bekersensatie hing bijna veertig minuten als een onweersbui boven Martiniplaza. En toch trok het buitje over.

Ungerer was na de ceremonie snel weer bij zijn positieven. Drie weken had de Zwolse generaal niet gespeeld vanwege een vervelende handblessure. In Groningen was het hem niet aan te zien. ‘Dit soort wedstrijden wil je iedere week wel spelen. De entourage was vijandig. Maar als iedereen tegen je is, gaat het bloed ook sneller stromen.’

Fabelachtig was de sfeer in de afgeladen hal, volgepakt met vierduizend man. Niets was neutraal, zoals dat bij een autenthieke bekerfinale verwacht mocht worden. De ploeg van Herman van den Belt speelde gewoon een uitwedstrijd in het hol van de leeuw. De cheerleaders schudden alleen met de boezem voor de Groningse jongens, de presentatie van de thuisclub vergde drie keer zoveel tijd als het plichtmatig oproepen van de namen van de oppositie. Stevenson durfde het wel met Amerikaanse entourages te vergelijken. ‘En als alles tegen je is, stimuleert dat ook.’

Wat heet. Landstede speelde fabuleus in de eerste helft. Schoot fantastisch, met Rein van der Kamp in een glansrol. De Meppeler maakte de driepunters alsof hij op het pleintje stond te spelen. Capitals-coach Ton Boot, de meesterstrateeg, foeterde zijn team uit omdat de defensie zo lek was als een zeef en voor rust bijna vijftig punten incasseerde (46-49).

Het commentaar van Boot werd opgepikt, de thuisploeg verdedigde harder en zocht de grenzen van het toelaatbare. In het derde kwart sloeg Capitals een gat vanaf de vrije-worplijn, omdat Landstede vijf fouten had verzameld. Het maximale verschil was negen punten (69-60). Voor de Zwolse hoek in Martiniplaza - zeker vierhonderd man, gekleed in gele shirts - geen reden tot wanhopen. Stevenson zorgde solo met zes punten weer voor de aansluiting. Boot nam twee time-outs op rij en liet zijn team zelfs in een zone spelen. Hij had nog vijf man over na de vijfde fout van Timmermans en een blessure van Akerboom. Kriisa stond met vier fouten op het randje van uitsluiting.

 Foto: Alex Wienen

‘Boot gaat nooit in een zone spelen’, wist Van den Belt. Dit was het moment om het waar te maken. Wim van der Kamp gooide een waanzinnige driepunter door het netje. Maar Tyson Dorsey lukte het niet, en Greg Stevenson ook niet. Het akelige gaatje - drie punten, soms vier - bleef bestaan dankzij het Groningse overwicht onder de basket. Liefst 46 rebounds tegenover 28 van Landstede. Dat was iets te veel.

En toch. De vis lag op apegapen, en voor het grijpen. De ploeg die nooit een finale speelde kon geschiedenis schrijven. Het lukte net niet. Heel dichtbij bleek toch net te ver weg. Vijftig seconden voor tijd scoorde Valmo Kriisa met een megabal. Zwaar onder druk, met de klok als extra vijand. De knal was beslissend: 77-72. ‘Die ballen misten wij aan de overkant’, besefte Van den Belt. Assistent Mark van Schutterhoef analyseerde de enerverende middag in twee zinnen. ‘Kriisa en Novak schieten twee drietjes door de ring en ze pakken twee hele belangrijke aanvallende rebounds. Dát is de wedstrijd.’

‘Een wedstrijd die je zou hebben moeten verliezen, hebben we toch gewonnen.’ Cryptische woorden van Boot, die de finale reclame voor de sport noemde. ‘Met name in de eerste helft heeft Zwolle een hele goede wedstrijd gespeeld.’

MPC Capitals - Landstede Basketbal 83-78 (25-23 46-49 67-60). Scores Landstede: Stevenson 26 punten, Ungerer 17, Rein van der Kamp 13, Dorsey 12, Wim van der Kamp 5, Kamphuis 3, Collins 2.

Bron: de Stentor 2005