Greg Stevenson vervult onopvallend de hoofdrol
vrijdag 25 februari 2005
Door HERMAN NIJMAN - 25 FEBRUARI 2005 - ZWOLLE - Coach Herman van den Belt herkent in hem een fanaat, met oog voor de kleinste details. Met Greg Stevenson heeft Landstede Basketbal een speler van de buitencategorie in huis. Maar de ster doet zijn uiterste best om nauwelijks op te vallen. ‘Ik geef alles, zodat het team kan winnen.’
Hij schiet geen ballen vanuit de kantine door het netje, hangt nooit aan de basket na een spectaculaire dunk. Stevenson is een stille, bijna onzichtbare schutter. Manager Mark Broere betrapte zichzelf er laatst nog op. ‘Ik had Stevenson in een wedstrijd niet gezien en wilde hem daar op wijzen. Voor de zekerheid heb ik toch maar even in de statistieken gekeken. Had hij gewoon twintig punten gemaakt!’
Consistency, ofwel regelmaat, is zijn kracht. Stevenson let lang niet altijd op zijn cijfers, beweert hij stellig. ‘Dat doet mijn vriendin wel, die de cijfers in New Jersey altijd bestudeert. Ze is kritisch en mijn grootste fan.’ Stevenson lacht. ‘Ik geloof dat ze wel tevreden over mij is.’
Hij grijnst vaak. De man met de immense handen zit lekker in zijn vel. En dan te bedenken dat dit een rebel was tijdens zijn eerste jaren in Europa. In het Duitse Giessen had Stevenson het vier jaar geleden enorm naar zijn zin. Een jaar later voelde hij zich ellendig bij St. Quentin in Frankrijk. ‘Daar spraken de mensen geen Engels, in Duitsland wel. Dat was voor mij een belangrijk verschil. Met de coach in Frankrijk kon ik ook niet goed overweg. Maar ik ga niemand de schuld geven, in die periode was ik duidelijk minder volwassen.’
Stevenson speelde een jaartje bij Asheville. ‘Bij huis, in North Carolina.’ Daar komen NBA-scouts spioneren, maar Stevensons blik was toch gericht op een tweede kans in Europa. ‘Nu weet ik beter wat er van mij verwacht wordt. Het Europese spel is fysieker dan we op de universiteit gewend waren, daar moet je rekening mee houden.’
Bij de stap naar Zwolle was Scott Ungerer belangrijk. De twee hielden contact na de jaren in Richmond. Het systeem dat daar door coach John Beilein werd gepropageerd, en nu bij Landstede wordt gespeeld, ligt Stevenson na aan het hart. Teambasketbal, zoals hij het wil spelen. Omdat het niet belangrijk is dat Stevenson wint, als het team maar wint. ‘Het systeem van Richmond is uniek in de Verenigde Staten. Je hebt meerdere opties in de aanval, waarbij vaak pas tijdens de opzet wordt gekozen wie het schot krijgt. Voor een verdediging is dat moeilijk te doorgronden. Zeker nu we meer scorende mensen hebben. Aan het begin van het seizoen nam ik soms meer dan twintig schoten. Nu zijn dat er minder, omdat Jonathan Collins zich goed heeft aangepast.’
Over de coach geen kwaad woord van Stevenson. ‘Van den Belt is een players-coach. Blijft positief, herkent sterke punten als je bewijst wat je kunt. Hij analyseert rustig en snapt dat je niet iedere dag super kunt spelen.’
Nu de oogsttijd is aangebroken wil Stevenson nog een paar keer pieken. De gedachte aan de bekerfinale in Groningen bezorgt hem de kriebels. ‘Een mooie grote hal. En Capitals is de favoriet, wij hebben niets te verliezen. We moeten de play-offs ook halen, dat is het minste.’ Zijn ogen glimmen. ‘Als je eenmaal zover bent kan alles gebeuren. Amsterdam staat bovenaan en daar hebben wij al van gewonnen. We kunnen iedereen aan.’
Bron: de Stentor
