Landstede kampt met blokkade bij vrije worpen
donderdag 15 januari 2004Door Eric Mondeel -15 JANUARI 2004 - ZWOLLE - Een vrije worp nemen lijkt het simpelste onderdeel van basketbal. Je mag in alle rust aanleggen vanaf een vaste afstand en er staat niemand in de weg. Wie blijft oefenen, zou zo‘n bal op den duur met de ogen dicht door de basket moeten kunnen gooien. Maar zo eenvoudig als het lijkt, is het kennelijk niet. Landstede/Zwolle miste gisteravond opvallend vaak een vrije worp en verloor mede daardoor van Tulip/Den Bosch (63-76).
De cijfers spraken boekdelen. Indien de Zwollenaren gisteravond alle vrije worpen hadden benut, waren ze met een overwinning van het veld gestapt. Schrijnend was bovendien dat ze ook nog een aantal niet al te moeilijke lay-ups hadden gemist.
Alexander Sa begint zich een beetje zorgen te maken over het gebrek aan schotvaardigheid uit vrije worpen. Ook vorige week, in de uitwedstrijd tegen Amsterdam, kwam deze discipline onvoldoende uit de verf. ‘Als je vrije worpen mist, kun je niet winnen‘, besefte de guard. ‘Wij halen in de laatste wedstrijden een score van nog geen vijftig procent. Dat is echt heel slecht. Maar ja, soms heb je van die dagen.‘
Hoofdcoach Herman van den Belt wil nog geen drama maken van de vele missers vanaf de vrije-worplijn. En hij is zeker niet van plan om daar extra op te trainen. Hij vreest dat zoiets alleen maar contraproductief kan werken, dat het een obsessie kan worden voor Zwolle. ‘Als je dit benadrukt, loop je de kans dat je een aap op je rug krijgt. We moeten voorkomen dat we hier eenzelfde situatie krijgen als bij het Nederlands voetbalelftal, dat geen penalty meer wil nemen. Normaal gesproken benutten we 67 procent van de vrije worpen, dus zo erg is het niet.‘
Het gebrek aan schotvaardigheid wijt Van den Belt vooral aan mankerende onderlinge samenwerking. ‘De spelers wilden zich teveel individueel bewijzen. Het beeld van de wedstrijd was dat we tegen onszelf liepen te spelen, tegen de scheidsrechters, ja tegen iedereen, behalve tegen de tegenstander. Die irritatie en frustraties neem je als bagage mee als je een vrije worp moet nemen. Als je teveel met andere dingen bezig bent, gaan de dingen mis.‘
Onder leiding van de ongenaakbare Marcel Huijbens profiteerde Den Bosch dankbaar van de gebrekkige samenhang in de Zwolse gelederen. De 2,04 meter lange center bleek haast niet te beteugelen. Huijbens maakte met zijn berensterke lichaam steeds net voldoende ruimte om de draai te kunnen maken, waarna de bal steevast door de basket ging. Zwolle liep vanaf het begin achter de feiten aan en kon de marge nooit verder dan tot vier punten verkleinen.
Van den Belt probeerde tijdens de wedstrijd van alles om zijn vastlopende formatie weer vlot te trekken. Zo probeerde hij zijn spelers met wissels wakker te schudden. Hij stootte zelfs boegbeelden als Stephen Marshall (toch nog altijd goed voor twintig punten) en Scott Ungerer van hun sokkel. Maar niemand bleek in staat om de ploeg op sleeptouw te nemen.
De nederlaag smaakte wrang, maar Van den Belt proefde toch ook nog enkele zoete vruchten. Zo gingen de koppies niet lijdzaam omlaag, bleef zijn ploeg tot het bittere einde knokken. In het laatste kwart viel vooral de inbreng op van Rein van der Kamp, die lange tijd vanwege een kniekwetsuur uit de roulatie was. Hij maakte in de laatste tien minuten negen punten. Zijn geslaagde rentree werd overschaduwd door het uitvallen van Brian Bailey, die door zijn enkel ging. Het was gisteravond nog onduidelijk hoe ernstig de blessure is.
Copyright © 2003 De Stentor - alle rechten voorbehouden
< Terug naar het overzicht
