Landstede Basketbal

Landstede krijgt vleugels door zege in Amsterdam

Door Herman Nijman - 11 APRIL 2005 - AMSTERDAM - De lach reikte van oor tot oor. Scott Ungerer, alias De Generaal, stuurde Landstede Basketbal op een historische avond in de verlenging langs Demon Astronauts. Een geweldige overwinning, een morele ondersteuning op weg naar de play - offs. ‘Hier krijg je meer energie van dan van Red Bull.’

De energiedrank geeft een mens vleugels, zo wil de reclame. ‘Maar dit werkt beter’, riep Ungerer. Landstede Basketbal is dan wel een van de sensaties in het lopende seizoen, de klapper in een uitwedstrijd was nog uitgebleven. ‘En als je wat wilt in de play-offs, moet je ook uitwedstrijden winnen’, realiseerde Ungerer zich. ‘Je ziet aan de reacties van de jongens hoe belangrijk deze zege kan zijn’, vond coach Herman van den Belt. De vreugde-uitingen lieten niets aan duidelijkheid te wensen over. High-fives, omhelzingen, oerkreten. Alsof een metershoge muur was overmeesterd.

De winst was bijzonder. Dat presteerde de Zwolse ploeg maar een keer eerder. In februari 2002 speelde Steve Marshall met veertig punten waanzinnig goed in Amsterdam. ‘Die ging op de enkels naar huis’, kon Van den Belt zich nog herrinneren.

Zaterdag had Landstede niet een hoofdfiguur, maar meerdere dragers. Emotioneel was de rentree van Alexander Sa, die sinds half februari niet meer had gespeeld. Apart was het optreden van Jesper Jobse, die vijf minuten speelde omdat Björn Kamphuis door een ribblessure rust moet houden.

Opvallend was vooral de tactiek van de Zwollenaren in de tweede helft. Landstede ving Astronauts op in een zone. Een weloverwogen stap na de analyse van de Amsterdammers. En een move met een achterliggende gedachte, stelde Ungerer. ‘Zonder Kamphuis zijn we een kleiner team. Dat betekende dat we Jonathan Collins langer in de wedstrijd moesten houden. We hadden goed bekeken welke patronen Amsterdam liep, daar speelden wij op in. Het werkte echt perfect, ongekend eigenlijk.’

Met de flexibele defensie ontweek Landstede veel fysieke duels met de sluwe Astronauts. ‘Rotterdam en Den Helder hebben ook in een zone gespeeld, maar zij werden lek geschoten’, wist Van den Belt. De Zwolse ploeg was echter onvoorstelbaar taai. Waar Astronauts soms voor de mooie scores opteerde - en vaak faalde - speelde Landstede oerdegelijk. Met vechtbasketbal, zuiver schietend.

De kroniek van de slotfase las als een bloedstollende thriller. Van den Belt was bang dat hij roofbouw pleegde op zijn basisvijftal. De angst was ongegrond. Tussen 43-45 en 58-58 was het verschil nooit groter dan drie punten. Belangrijk was Rein van der Kamp, met een driepunter en twee essentiële rebounds. Collins kon de partij beslissen vanaf de vrije worplijn, maar schoot een op vier. Zo werd Landstede veroordeeld tot de verlenging.

Het schot had Astronauts inmiddels compleet in de steek gelaten. Wanhopig maakte de thuisploeg fouten om de bal te kunnen heroveren. Een steekspel dat vaak effectief is, maar nu door Landstede knap werd afgestraft. Waar Collins het niet kon afmaken via vrije worpen, presteerden Ungerer (drie op vier) en Stevenson (vier op vier) dat wel.

Mooi was het spel niet, zei Ungerer met gevoel voor schoonheid. Maar dit keer maakte hem dat helemaal niets uit. ‘Geweldig, echt een heerlijke overwinning. Daar zaten we het hele seizoen al op te wachten.’

Demon Astronauts - Landstede 67-74 nv (18-20 30-34 43-45 58-58). Scores Landstede: Ungerer 28 punten, Rein van der Kamp 17, Stevenson 17 (10 rebounds), Dorsey 7, Collins 5.

Bron: de Stentor 2005